قانون اساسی کشور عراق اصل ۱حکومت عراق جمهوری دموکراتیک خلق می باشد و هدف اساسی آن تحقق یک دولت عربی مبتنی بر نظام سوسیالیستی است .اصل ۲اقتدار و مشروعیت دولت عراق ناشی از مردم می باشد.اصل ۳الف - حاکمیت عراق متمرکز و غیر قابل تفکیک است . ب - سرزمین عراق غیر قابل تجزیه است و هیچ یک از قسمت های آن جدا شدنی نیست .اصل ۴اسلام مذهب رسمی کشور عراق می باشد.اصل ۵الف - کشور عراق جزیی از ملت عرب است . ب - مردم عراق پیرو دو ناسیونالیسم عمده می باشد: ناسیونالیسم عرب ، ناسیونالیسم کرد این قانون اساسی حقوق ملی مردم کرد و حقوق مشروع تمام اقلیت های داخلی عراق را به رسمیت می شناسد.اصل ۶مسائل مربوط به تابعیت در کشور عراق به وسیله قانون تعیین می گردد.اصل ۷الف - عربی ، زبان رسمی کشور است . ب - علاوه بر زبان عربی ، زبان کردی نیز در منطقه کردنشین به عنوان زبان رسمی شناخته می شود.اصل ۸الف - بغداد پایتخت کشور عراق است و به موجب قانون می توان آن را تغییر داد. ب - جمهوری عراق به واحدهای اداری تقسیم می شود و بر اساس عدم تمرکز اداره می شود.اصل ۹پرچم جمهوری عراق و مشخصات آن به وسیله قانون معین می گردد.اصل ۱۰"تعاون اجتماعی " نخستین پایه جامعه می باشد و اساس آن این است که هر یک از افراد وظایف خود را به طور کامل انجام داده و جامعه نیز حقوق و آزادی های افراد را به طور کامل تضمین نماید.اصل ۱۱"خانواده " هسته اولیه جامعه بوده و همواره مورد حمایت دولت می باشد. دولت موجبات حمایت از مادران و کودکان را فراهم خواهد آورد.اصل ۱۲دولت مسیولیت برنامه ریزی و وبلاگ حقوقی محمد نصری مهاجری...
ما را در سایت وبلاگ حقوقی محمد نصری مهاجری دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 33 تاريخ: پنجشنبه 21 تير 1403 ساعت: 19:19